Yurttaş bilimi bilimsel bilgi üretimi süreçleri ve bilim-politika etkileşiminde yurttaşların ihtiyaç ve kaygılarının dikkate alınması gerektiğini vurgulamaktadır (Irwin, 2018). Yurttaş bilimi; yurttaşların entelektüel çabalarıyla veya kendi etraflarındaki bilgi kaynaklarıyla veya sahip oldukları araç ve kaynaklarla bilime aktif olarak katkıda bulunduğu bilimsel araştırma faaliyetlerine yönelik kamu katılımıdır.
Terim, eğitimli biliminsanlarının yönettiği projelerde veri toplama faaliyetlerinden araştırma sorularının ve politikaların birlikte tasarlanması, bilim okuryazarlığı ve halkın katılımına kadar farklı katılım düzeylerine hitap eden bir dizi faaliyeti kapsar. Gerçek anlamda yurttaş bilimi olarak kabul edilebilmek için ilgili proje faaliyetlerinin katılımcı yurttaşlar tarafından yürütülmesi, projede araştırmaya katkıda bulunma ve araştırmaya dayalı yeni bilgiler üretme niyetlerinin benimsenmesi önemlidir. Yurttaş katılımı, yurttaş bilimi projelerinin ve hedeflerinin doğasındadır.
Bilimsel araştırma süreçlerine kamu katılımı seviyelerini sınıflara ayıran bir çalışmaya göre bu alanda sözleşmesel, katkıda bulunma temelli, ortak çalışmaya dayalı, ortak yaratıma dayalı ve eşit oranda yetki sahipliğini baz alan olmak üzere 5 sınıf mevcuttur:
– sözleşmesel yaklaşım yurttaş topluluklarının profesyonel araştırmacılardan belirli bir bilimsel araştırma yürütmeleri ve sonuçları raporlamalarını istediği çalışmaları;
– katkıda bulunma temelli yaklaşım genellikle bilim insanları tarafından tasarlanan ve yurttaşların basit bir biçimde veri toplama desteği verdiği çalışmaları;
– ortak çalışmaya dayalı yaklaşım bilim insanları tarafından tasarlanan ve yurttaşların veri sağladığı ancak aynı zamanda proje tasarımını geliştirmeye, verileri analiz etmeye ve/veya bulguları yaymaya da yardımcı oldukları çalışmaları;
– ortak yaratıma dayalı yaklaşım bilim insanları ve yurttaşların birlikte çalıştığı ve en azından bazı yurttaşların araştırma sürecinin çoğu veya tüm yönlerine aktif olarak katıldığı ortak yaratımlı çalışmaları;
– eşit oranda yetki sahipliğini baz alan yaklaşım ise bilimsel kurumlar ve/veya profesyoneller tarafından beklenen çeşitli yeterlilik derecelerine sahip ancak sertifikasız kişilerin bağımsız olarak birlikte araştırma yürüttüğü çalışmaları ifade etmektedir (Shirk ve ark., 2012).


